انتشار در ۸ اردیبهشت ۱۳۹۱ و ساعت ۱:۲۱ ، تعداد بازدید: ۱۵۱

امروزه مصرف مواد مخدر و مواد روانگردان بلای جان بسیاری از جوامع شده است. این مواد روز به روز مرزها را در می نوردند وانسانها و به تبع آن جوامع مختلف را در کام مرگ خود می کشند. متأسفانه کشور عزیز ما ایران نیز از این قاعده مستثنی نیست.

در بسیاری از موارد شنیده و دیده می شود، که افرادی برای غلبه بر مشکلات عملکرد جنسی خود روی به این مواد می آورند، غافل از اینکه با گذشت زمان نه تنها این مواد، حلال مشکلات آنها نخواهد بود، بلکه فرد آن چیزی را که از قیل داشته است را نیز از دست خواهد داد. بنده مختصراً در مورد عوارض جنسی بعضی از این مواد (نه تمامی آنها)‌ توضیح محضر خوانندگان گرامی ارائه می نمایم، بعضی از این مواد مانند اکستازی آنقدر خانمانسوز و عوارض وسیع دارند، که نیازمند نوشته های جداگانه ای هستند.

الکل: الکل بعلت خاصیت تسکینی که دارد، کلاً تمایلات جنسی در فرد را مهار می کند. با ادامة مصرف الکل مرد متوجه می شود که روز به روز توانائی جنسی و انزال وی کاهش می یابد و این کاهش وابسته به دوز است، یعنی هر قدر میزان مصرف الکل بیشتر باشد، میزان این کاهش نیز بیشتر خواهد بود. برسیها نشان داده اند که افرادیکه بصورت مزمن الکل مصرف می کنند ۵۴ درصد دچار اختلال در نعوظ و ۲۵ درصد دچار اختلال در انزال می شوند. در مردانیکه وابسته به الکل می شوند در حدود ۵۰ درصد آنها، میل جنسی بشدت کاهش می یابد.

 مصرف طولانی مدت الکل در مردان سبب افزایش استروژن (هورمون زنانه) در خون می شود. علت اصلی عوارض زیانبار الکل در عملکرد جنسی، اثر سوء آن بر روی بیضه ها و مغز می باشد. الکل سبب تشدید بیماریهائی می شود که بخودی خود می توانند ایجاد اختلالات جنسی نمایند، مثل دیابت، بیماریهای قلبی و بیماریهای کبدی.

 در مردان الکلی بیضه ها تا حدودی تحلیل رفته و در ۷۰ درصد موارد سبب تغییراتی در اسپرمها و مشکلات باروری می گردد. علت تحلیل رفتن بیضه ها یکی اثر سمی مستقیم روی بیضه ها است، و دیگری و دیگری کاهش میزان “روی Zinc ” خون می باشد.  در ۳۰ درصد مردان الکلی تعداد اسپرمها کاهش می یابند. علاوه از موارد فوق، گاهاً مصرف الکل همراه با عوارض سوء اجتماعی نیز است. چون الکل مهار فکری و اخلاقی را در فرد از بین می برد، این افراد بیشتر مرتکب جنایات جنسی مثل سوء استفادة جنسی از کودکان و تجاوز به عنف می شوند.

نیکوتین: نیکوتین یکی از موادی است که بطور ئسیع در سرتاسر دنیا سوء استفاده می شود. در هر دقیقه ۱۰ میلیون نخ سیگار در دنیا بفروش می رود. علاوه از عوارض زیانبار بسیاری که نیکوتین دارد، آن شناخته شده ترین مادة روانگردان مسبب اختلالات جنسی می باشد. علت آن این است که نیکوتین یک مادة منقبض کننده عروق قوی (در نتیجه مانع جریان خون کافی به عضو می شود) و یک مادة ایجاد کنندة تصلب شرائین (در نتیجه جریان خون به عضو کاهش می یابد) می باشد. علاوه از آن نیکوتین سبب نشت وریدی در آلت تناسلی مرد می گردد، که رویهمرفته تمامی موارد فوق دست به دست هم داده و سبب ایجاد اختلال نعوظ در مرد می شوند.

 میزان ناتوانی جنسی در مردان سیگاری دو برابر مردان هم سنشان می باشد. حدود ۷۰ درصد مردان مبتلا به اختلال نعوظ سیگار کش قهار هستند. نیکوتین علاوه از عوارض سمی بر روی عروق، خود بافت آلت تناسلی و آعصاب آنرا نیز تحت تأثیر قرار می دهد. علاوه از اثرات سوء بر روی عملکرد جنسی، دارای اثرات زیانبار بر روی اسپرمها نیز می باشد. نیکوتین سبب کاهش تعداد اسپرمها، سبب کاهش حرکت اسپرمها و سبب کاهش تعداد اسپرمهای با شکل طبیعی می شود.

کافئین: چون مصرف کافئین همگانی است، بندرت توجه مردم و مجامع علمی را بع عنوان یک مادة روانگردان بخود جلب می کند. منبع اصلی کافئین، قهوه است، ولی این ماده بصورت قرصهائی حاوی مقادیر متفاوت از آن نیز ساخته شده است که مورد سوء استفاده قرار می گیرد. کافئین موجود در قهوه مقدار اندکی سبب تحریک مغز شده و دارای خاصیت مدرّی (ادرار آور) است. مصرف مقادیر زیادی از این ماده به شکل قرص سبب اختلال در نعوظ می گردد. کافئین موجب انقباض عروق مغز شده و میزان جریان خون به مغز را کاهش می دهد. همین اتفاق ممکن است در سایر اعضاء بدن نیز حادث شود. توصیه می شود که میزان مصرف کافئین بیش از ۳۰۰-۲۰۰ میلی گرم در روز که معدل سه فنجان قهوه می باشد، نباشد.

ماری جوانا: برای قرنها از ماری جوانا به عنوان تقویت کنندة قوای جنسی نام برده شده است. افرادی که بصورت حاد از آن استفاده می کنند در ابتدا یک بهبودی در عملکرد جنسی خود مشاهده می کنند. مادة اصلی مار جوانا کانابیس می باشد، که اثرات سمی بر روی عملکرد جنسی دارد. با ادامة مصرف ماری جوانا، اثرات سمی کانابیس ظاهر شده و عملکرد جنسی فرد بشدت مختل می شود. با ادامة مصرف، رفته رفته هورمون تستوسترون (هورمون مردانه) کاهش یافته و عوارض آن گریبانگیر فرد می شود.

کوکائین: کوکائین در مصرف کنندگان آن ایجاد یک سرخوشی می کند. شصت درصد مردانیکه کوکائین و الکل مصرف می کنند دچار اختلال جنسی می شوند. از هر ۱۰ نفر که بصورت طولانی مدت کوکائین مصرف می کنند، در ۷ نفر آنها پرولاکتین خون بالا رفته (افزایش پرولاکتین خون در مردان دارای اثرات سوء بر روی عملکرد جنسی می باشد) و میل جنسی بشدت کاهش می یابد. با افزایش دوز مصرف کوکائین، فرد دچار لرزش، بیقراری و استفراغ شده و عملکرد جنسی خود را از دست می دهد.

 

منبع: وب سایت دکتر صفری نژاد

انتشار در ۸ اردیبهشت ۱۳۹۱ و ساعت ۱:۲۳ ، تعداد بازدید: ۳۳

 ورزشکاران معمولا پس از انجام یک تمرین یا ورزش سنگین به غذا خوردن می پردازند تا انرژی از دست رفته را دوباره به دست آورند.

به گزارش سه نسل به نقل از افکار ، ورزشکاران معمولا پس از انجام یک تمرین یا ورزش سنگین به غذا خوردن می پردازند تا انرژی از دست رفته را دوباره به دست آورند.در این میان انتخاب غلط غذا می تواند تمامی زحمات شما را از بین برده و باعث شود تا نتوانید به تناسب اندام مورد نظر برسید. در این مطلب شما را با ۴ ماده غذایی که نباید پس از تمرین ورزشی مصرف شود آشنا می کنیم.

برنج قهوه ای

این درست است که این ماده غذایی دارای منابع غنی کربوهیدرات است و می تواند یک منبع مناسب برای انرژی باشد اما این ماده غذایی دارای سبوس فراوانی بوده و انرژی موجود در آن بسیار دیر هضم می شود. در این جا شما می توانید از برنج سفید برای بدست آوردن کالری استفاده کنید.

سالاد

سالاد یک ترکیب غذایی سالم با ویتامین های مختلف است که می تواند نیازهای بدن شما را تامین کند. اما باید به این نکته اشاره کرد که سالاد نیز دارای مقادیر زیادی ” فیبر” است که هضم آن را طولانی کرده و در ضمن مواد مورد نیاز برای بازیابی انرژی پس از تمرین را برای شما در بر ندارد.

فست فودها

غذاهای فوری مثل همبرگر حاوی پروتئین و کربوهیدرات فراوانی هستند اما نباید فراموش کرد که این مواد غذایی حاوی چربی و نمک بسیار زیادی هستند. این مواد بسیار دیر هضم هستند و همچنین مانع از رسیدن مواد مغذی به بدن می شود. همچنین فراموش نکنید که این مواد غذایی دارای کالری بسیار زیادی هستند و می توانند زحمات شما را پس از یک تمرین سخت به هدر دهند.

شکلات سیاه

این صحیح است که شکلات سیاه دارای حجم زیادی از آنتی اکسیدان است اما استفاده از مواد قندی پس از تمرین به بازیابی انرژی و توانایی شما پس از تمرین کمک نخواهد کرد. اگر بدنبال یک خوراکی شیرین پس از اتمام تمرین هستید پیشنهاد ما به شما استفاده از شیرکاکائوهای بدون چربی است که منبع مناسبی برای کربوهیدرات است.

برترین ها:  اگر یک روز متوجه بشوید یکی از مواد غذایی که سال‌ها آن را مصرف می‌کردید، حاوی یک ماده سرطان‌زا و خطرناک است چه احساسی به شما دست می‌دهد؟ این اتفاقی است که چند هفته پیش برای علاقه‌مندان  به نوشابه‌های پپسی و کوکاکولا افتاد و آن‌ها را در حیرت و ترس فرو برد اما متاسفانه نوشابه‌ها تنها محصولات غذایی نیستند که این مواد خطرناک را دارند.

بعضی از مواد غذایی مانند کنسروها، افزودنی‌هایی دارند که مصرف زیاد آن‌ها می‌تواند خطر ابتلا به بعضی از سرطان‌ها را افزایش دهد. در بسیاری از موارد دیگر هم شیوه‌های اشتباهی که ما برای تهیه و طبخ غذا انتخاب می‌کنیم، باعث تولید مواد شیمیایی سرطان‌زا در مواد غذایی ما می‌شود. در ادامه سعی می‌کنیم نام معمول‌ترین مواد شیمیایی سرطان‌زا در مواد غذایی و چگونگی تولید آن‌ها را بیان کنیم تا شما بهتر بتوانید از خود در برابر این بیماری محافظت کنید. به این ترتیب می‌توانید بفهمید مثلا کدام رستوران‌ها غذای سالم‌تری به شما  می‌دهند و کدام‌ها ممکن است سرطان به شما هدیه کنند!

---

اسیدهای آمینه هیتروسایکلیک (HCA) و هیدروکربن‌های آروماتیک پلی‌سایکلیک (PAH)

•   مراقب همبرگر زغالی باشید

این ۲ ماده شیمیایی زمانی به‌وجود می‌آیند که گوشت‌ گوسفند، گاو، مرغ یا ماهی با روش‌هایی که احتیاج به دمای بسیار بالا دارند تهیه می‌شوند، برای مثال در ‌تابه سرخ شده یا مستقیما روی شعله آتش کباب می‌شوند و می‌سوزند.  تحقیقات آزمایشگاهی نشان می‌دهد، این ۲ ماده باعث جهش ژنتیک و ایجاد تغییراتی در DNA انسان شده و به این ترتیب خطر ابتلا به سرطان را افزایش می‌دهند. HCA‌ها زمانی تشکیل می‌شوند که آمینو‌اسیدها (از بخش‌های سازنده پروتئین‌ها در گوشت)،  شکر و کراتین (ماده‌ای که در ماهیچه یافت می‌شود) در دمای بالا واکنش‌های شیمیایی از خود نشان می‌دهند.

در مقابل PAH‌ها زمانی ایجاد می‌شوند که چربی‌ گوشت مستقیما روی آتش قرار گرفته و آب می‌شود. حتما شما این حالت را هنگامی که قطرات چربی روی آتش می‌افتند و برای لحظه‌ای کوتاه شعله کوچکی ایجاد می‌کنند دیده‌اید.

هر چقدر دمایی که گوشت در آن حرارت داده می‌شود بیش‌تر باشد و هر چقدر زمان بیش‌تری گوشت در معرض آتش باشد به همان اندازه میزان تولید مواد شیمیایی سرطان‌زا افزایش پیدا می‌کند. به همین دلیل غذاهایی مانند استیک، کباب و جوجه‌های کبابی که به‌خوبی روی آتش پخته‌ شده‌اند، مقادیر زیادی از این ۲ ماده شیمیایی دارند.

مصرف بیش از اندازه محصولات غذایی حاوی این ماده می‌تواند باعث ابتلا به سرطان‌هایی مانند سرطان سینه، کبد، پوست، ریه، پروستات و دیگر قسمت‌هایی داخلی بدن شوند. برای پیشگیری از ابتلا به این بیماری‌ها بهتر است تا حد ممکن از قرار‌دادن گوشت روی سطوح آهنی بسیار داغ و در مقابل شعله مستقیم آتش خودداری کرد.  اگر قبل از آن‌که گوشت را در معرض دمای بالا قرار دهید، مدتی آن را در مایکروفر بپزید، میزان تولید مواد شیمیایی گفته شده به حداقل می‌رسد، زیرا با این روش گوشت زمان کمتری برای پختن در برابر آتش مستقیم یا دمای بسیار بالا نیاز خواهد داشت.

هنگام کباب‌کردن گوشت روی آتش سعی کنید به‌طور مرتب آن را برگردانید. این کار تاثیر بسیاری در کاهش تولید مواد سمی خواهد داشت. بعد از آماده‌کردن غذا سعی کنید، حتما قسمت‌های سوخته گوشت را از آن جدا کنید.

---

گلوتامات‌های مونوسدیم MGS

•    مواظب طعم‌دهنده‌های سرطان‌زا باشید

MGS برای طعم‌دادن به غذا مورد استفاده قرار می‌گیرند اما بسیاری از تحقیقات نشان می‌دهد، این ماده چند سال از عمر انسان می‌کاهد.

مشکل اصلی MGS‌ها این است که بعد از صرف غذا به سرعت وارد جریان خون شده و در آن باقی می‌مانند. بنابراین اگر فردی در طول روز غذاهای حاوی این ماده را بخورد، میزان MGS موجود در خون او به‌طور خطرناکی بالا می‌رود. به عبارت دیگر اگر این ماده در بخشی از وعده غذایی ناهار شما باشد، میزان آن در خون افزایش پیدا می‌کند. هنگام صرف عصرانه یا شام هم این ماده به مقادیر قبلی اضافه می‌شود تا آن‌که میزان آن تا چند برابر حد مجاز می‌رسد. بعضی از اعضای بدن به‌خصوص قلب در برابر MGS آسیب‌پذیرند و به اعتقاد دانشمندان درصدی از حملات قلبی و مرگ ناشی از آن در اثر مصرف این ماده به‌وجود آمده است. بررسی‌های بیش‌تر نشان می‌دهد، در بسیاری از سرطان‌ها MGS‌ها نقش داشته‌اند، زیرا باعث افزایش سرعت رشد تومورها می‌شوند. از انواع مختلف این سرطان‌ها می‌توان به سرطان مغز، روده بزرگ، سینه و چند نوع دیگر اشاره کرد.
MGS را می‌توان در بیشتر مواد غذایی منجمد و کنسرو شده و سوپ‌های بسته‌بندی شده یافت. حتی اگر روی برچسب این محصولات غذایی ذکر شده‌ باشد، فاقد MGS، باز هم مقداری از این ماده شیمیایی درون آن وجود دارد.

---

ساخارین (saccharine) و آسپارتام (aspartame)

•   دایت‌ها هم خطر ناکند

این ۲ ماده یعنی؛ ساخارین و آسپارتام ، از جمله مهم‌ترین شیرین‌کننده‌های مصنوعی به‌کار رفته در مواد غذایی به‌شمار می‌آیند.

شیرین‌کننده‌های مصنوعی در اصل برای جایگزین‌کردن شکر در مواد غذایی شیرین و نوشیدنی‌ها از جمله‌نوشابه‌های رژیمی مورد استفاده قرار می‌گیرند. از آن‌جایی که این مواد تا ۲۰۰ برابر شیرین‌تر از شکر هستند، مقادیر بسیار کمی از آن‌ها برای طعم‌دادن به محصولات غذایی کافی است.

تحقیقاتی که چند سال پیش روی موش‌ها انجام شد، دانشمندان را به موضوع سرطان‌زا بودن این ماده شیمیایی مشکوک کرد. مقادیر بالای ساخارین منجر به ابتلا به سرطان مثانه در حیوانات شده بود و همین موضوع باعث شد، شرکت‌های تولید‌کننده مواد غذایی که از ساخارین استفاده کردند ملزم شوند در مورد خطرات احتمالی آن روی محصولات‌شان برچسب هشدار قرار دهند.

« آسپارتام» یکی دیگر از شیرین کننده‌های مصنوعی است که از سال ۱۹۸۱ برای استفاده از محصولات غذایی مورد تایید (FDA) قرار گرفت اما چند سال پیش تعدادی از دانشمندان اعلام کردند، ممکن است بین افزایش تعداد موارد ابتلا به تومورهای مغزی و استفاده از این شیرین‌کننده ارتباطی وجود داشته باشد.

تحقیقاتی که در سال ۲۰۰۵ روی موش‌ها انجام شد نشان داد، مقادیر بسیار بالای این ماده شیمیایی می‌تواند باعث ابتلا به سرطان خون و مغز در این حیوانات شود. اگرچه هنوز هم در مورد سرطان‌زا بودن این مواد روی انسان‌ها تردیدهایی وجود دارد. به هر حال همیشه استفاده از آبمیوه‌های طبیعی و دوری کردن از محصولاتی مانند بیسکویت‌ها و مواد غذایی که با مواد شیرین‌کننده مصنوعی تهیه شدند بهترین روش برای در امان ماندن از مضرات احتمالی این مواد است.

---

آکریلامید – acrylamide

•   سیب زمینی‌سرخ کرده هم سرطان زاست؟!

بعد از مطرح شدن نام آکریلامید به‌عنوان یک ماده سرطان‌زا در مواد غذایی، موجی از نگرانی در بین مردم به‌وجود آمد. دلیل آن هم مشخص است، زیرا دانشمندان اعلام کرده بودند، این ماده شیمیایی در دسته گسترده‌ای از مواد خوراکی از چیپس و نان گرفته تا غذاهای مخصوص نوزادان موجود است.

آکریلامید یکی از عوامل مهم ابتلا به چند نوع مختلف سرطان از جمله سرطان‌های روده بزرگ، مثانه و کلیه به شمار می‌آید و علاوه بر‌آن می‌تواند منجر به ناباروری و از دست دادن کنترل عضلانی در بین انسان‌ها شود.

دانشمندان از سال ۲۰۰۲ متوجه خطرات این ماده شیمیایی شده بودند و از همان زمان از صنایع مختلف غذایی درخواست کردند میزان آکریلامید موجود در محصولات خود را تا حد ممکن پایین بیاورند.

اما نتایج مطالعاتی که توسط اتحادیه اروپا در سال گذشته انجام شد نشان داد، هنوز هم مقادیر بسیار بالای این ماده در مواد غذایی مانند چیپس‌ها، قهوه‌های آماده، نان، بیسکویت و… وجود دارد. به همین دلیل کارشناسان از مردم تقاضا کردند برای در امان ماندن از اثرات این ماده، بهتر است تا جایی که ممکن است از غذاها و گوشت‌های فرآوری شده مانند سوسیس، کالباس، همبرگر و محصولات صنعتی دوری کرده و به جای آن از مواد تازه و طبیعی استفاده کنند.

آکریلامید در مواد غذایی که پخته نشده یا در آب جوشانده شده‌اند، دیده نمی‌شود اما هنگامی که دمای پخت یک ماده غذایی به بالای ۱۲۰ درجه سانتی‌گراد می‌رسد، باید شاهد شکل‌گیری این ماده شیمیایی در غذا باشیم.

با این اوصاف، طبیعتا سیب زمینی که پخته شده و بعد در روغن تفت داده می‌شود، سالم تر از سیب‌زمینی‌هایی هستند که از ابتدا در روغن بسیار داغ سرخ می‌شوند.

---

 متیلید میدازول ۴ – ۴-methylimidazole

•   کوکا بخوریم یا نخوریم؟

این همان ماده‌ای است که باعث نگرانی علاقه‌مندان به مصرف نوشابه‌های برند «پپسی» و «کوکاکولا» شد.

چند هفته پیش بود که انتشار خبری مبنی بر وجود یک ماده سرطان‌زا در نوشابه‌ها شوک بزرگی را به علاقه‌مندان این نوشیدنی‌ها وارد کرد. جالب این‌جاست که حتی با وجود مطرح‌شدن این موضوع شرکت‌های پپسی و کوکاکولا تصمیم ندارند به‌طور کامل استفاده از این ماده را کنار بگذارند بلکه فعلا میزان کمتری از آن را در نوشیدنی‌های خود به کار خواهند برد.

۴-MEI مولکولی است که در فرآیند گرمادهی تولید می‌شود. برای مثال ممکن است این ماده در اثر واکنش شیمیایی بین مولکول‌ها – که در اثر گرم شدن غذا به وجود می‌آید – ایجاد شود این مولکول در بعضی از مواد شیمیایی که در محصولات کشاورزی به کار می‌رود و همچنین در بعضی از انواع رنگ‌ها یافت می‌شود. این ماده در فهرست مواد شیمیایی عامل سرطان که در کالیفرنیا تهیه شده وجود دارد اما (FDA) همچنان معتقد است با نوشیدنی پپسی و کوکاکولا خطری مصرف‌کنندگان را تهدید نمی‌کند. به اعتقاد آن‌ها یک فرد باید بیش از چند هزار بطری از این نوشابه‌ها را در طول یک سال بنوشد تا دچار سرطان شود. با این حال هنوز هم افراد زیادی هستند که تعداد زیادی از انواع مختلف نوشابه‌ها را در طول سال مصرف می‌کنند و هنوز هم در مورد سرطان‌زا بودن این نوشیدنی‌ها تصمیم قطعی گرفته نشده است.

---

آرسنیک arsenic

•   هنوز هم برنج‌ها سرطان زا هستند!

چند سال پیش بود که بحث ورود برنج‌های آلوده به کشور مطرح شد و سر و صدای زیادی به پا کرد.

به گفته کارشناسان بعضی از نمونه‌های برنج‌های وارداتی بیش از حد مجاز آرسنیک دارند که می‌توانست باعث ابتلا به بعضی از انواع سرطان‌ها شود. به عبارت دیگر افرادی که به‌طور روزانه این نوع برنج‌ها را مصرف کنند، در خطر ابتلا به سرطان مثانه، ریه و چند بیماری خطرناک دیگر هستند. حتی اگر فردی به‌مدت بیش از ۱۰ سال در معرض مقادیر بسیار پایین آرسنیک قرار بگیرد، احتمال ابتلای او به این سرطان‌ها وجود دارد به همین دلیل افرادی که ۲ یا ۳‌بار در روز برنج مصرف می‌کنند، باید حتما در مورد محل کشت این محصولات اطمینان کامل حاصل کنند. این ماده شیمیایی به‌طور طبیعی در خاک وجود دارد اما در بعضی از کشورهای جهان میزان آرسنیک موجود در زمین بسیار بیش از حد مجاز است به‌خصوص در زمین‌هایی که قبلا محل کشت پنبه بوده‌اند، میزان آرسنیک خاک به‌طور قابل توجهی افزایش پیدا می‌کند.

انتشار در ۶ اردیبهشت ۱۳۹۱ و ساعت ۲۲:۴۷ ، تعداد بازدید: ۲۳

اختلال کم‌توجهی و بیش‌فعالی، مشکل بسیاری از کودکان و البته نگرانی بسیاری از والدین است.

به گزارش سه نسل به قل از سلامت ،  بعضی از والدین برعکس، حتی شیطنت و خرابکاری مفرط کودکشان را جدی نمی‌گیرند و آن را به حساب تیزهوشی و کنجکاو بودن او می‌گذارند.

این آزمون به شما کمک می‌کند دریابید فرزندتان به مشکل بیش‌فعالی و کم‌توجهی دچار است یا نه.

هنگام جواب دادن به سوال‌های زیر، این نکته‌ها را در نظر داشته باشید:

• سن فرزندتان را در نظر بگیرید.

• رفتار فرزندتان را در ۶ ماه گذشته ملاک پاسخ دادن قرار دهید.

• توجه کنید که این آزمون به تنهایی نباید ملاک تشخیص یا درمان یک کودک باشد.

گزاره‌های زیر را بخوانید و برای هریک، یکی از گزینه‌های روبه‌رو را انتخاب کنید (امتیاز هریک از گزینه‌ها در مقابل آنها نوشته شده) و در نهایت، مجموع امتیازهایتان را حساب کنید و تفسیر آزمون را بخوانید.

قسمت اول:

۱) فرزندتان به جزییات توجه نمی‌کند یا در انجام تکالیف مدرسه‌اش اشتباه‌های ناشی از بی‌دقتی دارد؟

۲) به سختی می‌تواند توجهش را حین انجام یک کار و تا پایان آن حفظ کند؟

۳) وقتی مستقیما با او صحبت می‌کنید، به نظر می‌رسد گوش نمی‌دهد؟

۴) باوجود داشتن میل باطنی به انجام کارها و فهمیدن دستوراتی که به او داده می‌شود، به دستورات درست عمل نمی‌کند و نمی‌تواند کاری را به پایان برساند؟

۵) به دشواری می‌تواند به وظایف و فعالیت‌هایش نظم دهد؟

۶) کارهایی که به تلاش مداوم ذهنی نیاز دارند، دوست ندارد و از انجام آنها طفره می‌رود؟

۷) وسایل لازم برای انجام کارها یا تکالیفش را گم می‌کند؟ (مداد، کتاب، اسباب بازی و …)

صداها یا محرک‌های دیگر به آسانی حواسش را پرت می‌کنند؟

۹) در فعالیت‌های روزانه‌اش فراموشکار است؟

۱۰) با دست‌هایش ور می‌رود یا پاهایش را تکان می‌دهد و وقتی نشسته، سر جایش وول می‌خورد و می‌لولد؟

۱۱) مواقعی که لازم است سر جایش بنشیند، صندلی را ترک می‌کند؟

۱۲) مواقعی که لازم است سر جایش بنشیند، بیش از حد به دور و اطراف می‌دود و از صندلی‌ها بالا می‌رود؟

۱۳) انجام بازی‌های بی‌سر و صدا برایش دشوار است؟

۱۴) تمام روز در حال حرکت است، انگار در بدنش موتور کار گذاشته‌اند؟

۱۵) بیش از حد حرف می‌زند؟

۱۶) وقتی از او سوال می‌پرسید، قبل از اینکه سوال تمام شود، با عجله جواب می‌دهد؟

۱۷) رعایت نوبت برایش دشوار است؟

۱۸) وسط حرف دیگران یا کار آنها می‌پرد؟

۱۹) با بزرگسالان بحث می‌کند؟

۲۰) از کوره در می‌رود؟

۲۱) آگاهانه از خواسته‌ها و قوانین بزرگسالان سرپیچی می‌کند؟

۲۲) عمدا دیگران را اذیت می‌کند؟

۲۳) دیگران را مسوول خطاها یا بدرفتاری‌های خود می‌داند؟

۲۴) حساس است و به سادگی از دیگران می‌رنجد؟

۲۵) عصبانی یا بی‌میل است؟

۲۶) کینه‌توز است و دوست دارد تلافی کند؟

۲۷) قلدری می‌کند، دیگران را تهدید می‌کند یا می‌ترساند؟

۲۸) کتک‌کاری به راه می‌اندازد؟

۲۹) برای فرار از کارهایی که باید انجام دهد، یا خلاص شدن از دردسر، دروغ می‌گوید و دیگران را گول می‌زند؟

۳۰) از مدرسه فرار می‌کند؟

۳۱) دیگران را آزار فیزیکی می‌دهد؟

۳۲) اشیا ارزشمند دزدیده است؟

۳۳) عمدا وسایل دیگران را خراب می‌کند؟

۳۴) اشیایی را به کار برده که می‌توانند صدمه جدی ایجاد کنند. (چاقو، چوب، آجر، اسلحه)

۳۵) حیوانات را آزار می‌دهد؟

۳۶) عمدا آتش روشن می‌کند که خرابی به بار بیاورد؟

۳۷) بی‌اجازه وارد خانه یا محل کار یا ماشین کسی می‌شود؟

۳۸) شب بدون اجازه از منزل بیرون می‌ماند؟

۳۹) شبانه از منزل فرار کرده است؟

۴۰) کسی را مورد سوءاستفاده جنسی قرار داده است؟

۴۱) مضطرب، هراسان یا نگران است؟

۴۲) به خاطر احتمال خطا، از امتحان چیزهای جدید می‌ترسد؟

۴۳) احساس بی‌ارزشی یا حقارت می‌کند؟

۴۴) به دلیل بروز مشکلات، خودش را سرزنش و احساس تقصیر می‌کند؟

۴۵) احساس تنهایی می‌کند و حس می‌کند کسی او را نمی‌خواهد و دوست ندارد. می‌گوید: «کسی من را دوست ندارد.»

۴۶) ناراحت، غصه‌دار یا افسرده است؟

۴۷) نگران رفتار و ظاهر خود است و همیشه خجالت می‌کشد؟

تفسیر آزمون

اگر شما هم فکر می‌کنید فرزندتان بیش‌فعال است، این آزمون به شما کمک می‌کند تا این حدستان را ارزیابی کنید، اما دقت داشته باشید که این آزمون به تنهایی نمی‌تواند و نباید ملاک تشخیص قرار گیرد. همچنین پاسخ مثبت به یک یا چند سوال نشانه وجود مشکل نیست. برای تفسیر نمره‌های آزمون به نکته‌های زیر توجه کنید:

• الف) اگر بین سوال‌های ۱ تا ۹ حداقل به ۶ سوال پاسخ «اغلب» یا «تقریبا همیشه» داده‌اید و در بین سوال‌های ۴۸ تا ۵۵ حداقل یک پاسخ «مشکل اندکی دارد» یا «مشکل جدی دارد» دارید، احتمالا کودکتان با اختلال کم‌توجهی روبروست.

• ب) اگر در بین سوال‌های ۱۰ تا ۱۸ حداقل به ۶ سوال پاسخ «اغلب» یا «تقریبا همیشه» داده‌اید و در بین سوال‌های ۴۸ تا ۵۵ حداقل یک پاسخ « مشکل اندکی دارد» یا «مشکل جدی دارد» داشته‌اید، احتمالا فرزندتان با اختلال بیش‌فعالی روبراست.

• ج) اگر هر دو نتیجه «الف» و «ب» را از آزمون گرفته‌اید، احتمالا کودکتان با اختلال بیش‌فعالی و کم‌توجهی (ADHD) روبراست.

قسمت دوم:

عملکرد کودک

۴۸) عملکرد کلی فرزندتان در مدرسه چگونه است؟

۴۹) خواندن فرزندتان چگونه است؟

۵۰) نوشتن فرزندتان چگونه است؟

۵۱) ریاضی فرزندتان چگونه است؟

۵۲) ارتباط او با والدینش چطور است؟

۵۳) ارتباط او با خواهر و برادرش چطور است؟

۵۴) ارتباط او با همسالانش چطور است؟

۵۵) مشارکت او در فعالیت‌های جمعی (مانند بازی‌های تیمی) چگونه است؟

چه می‌توان کرد؟

 

اگر نتایج الف، ب، یا ج گرفته‌اید، حتما فرزندتان را نزد یک روان‌پزشک یا روان‌شناس ببرید. تشخیص اختلال کم‌توجهی و بیش‌فعالی (ADHD) به این سادگی‌ها نیست. حتی بعد از انجام این آزمون نیز نمی‌توان به تشخیص قطعی رسید، بنابراین بهتر است قبل از اینکه هرگونه برچسبی به فرزندتان بزنید، برای ملاقات با یک روان‌پزشک یا روان‌شناس برنامه‌ریزی کنید. بدون مشورت با روان‌پزشک در مورد وضعیت فرزندتان تصمیم نگیرید و به خصوص در حضور کودک در مورد بیش‌فعالی حرفی نزنید.

انتشار در ۴ اردیبهشت ۱۳۹۱ و ساعت ۱۰:۷ ، تعداد بازدید: ۱۹۲

متخصصان استرالیایی ادعا کردند زنانی که مصرف گوشت قرمز را قطع می‌کنند بیشتر مستعد اختلالاتی چون اضطراب و افسردگی هستند.

به گزارش سه نسل، طبق بررسی‌های انجام شده از سوی متخصصان دانشگاه دی کین در استرالیا زنانی که گوشت قرمز نمی‌خورند دو برابر بیشتر به اضطراب و افسردگی مبتلا می‌شوند. این مطالعه روی بیش از هزار زن نشان داد قطع مصرف گوشت قرمز به طور کامل و استفاده صرف از گوشت مرغ و ماهی آن طور که تصور می‌شود در سالم ماندن این زنان تاثیر ندارد.

به گزارش ای بی سی، فلیس جاکا از متخصصان این مطالعه می‌گوید: ما ابتدا تصور می‌کردیم که گوشت قرمز با ایجاد خطرات جدی برای سلامتی توام است اما در نهایت آزمایشات اخیر ما تفاوت مهمی را در این زمینه نشان داد.

این کارشناسان نتیجه گرفتند که مصرف متعادل گوشت لخم قرمز که حدود ۳ تا ۴ تکه کوچک به اندازه کف دست در هفته است،‌ برای سلامت کلی بدن و کمک به مقابله با افسردگی و اضطراب در زنان مهم و مفید است. گوشت لخم قرمز و البته نه گوشت‌های فرآوری موجود در فست فودها، حاوی سطح بالایی از ریز مغذی‌ها شامل اسیدهای چرب امگا – ۳ است که برای حفظ سلامت جسمی و روانی حیاتی هستند. بعلاوه گوشت قرمز حاوی پروتئین‌هایی است که حس گرسنگی را برطرف می‌کند و به انسان احساس شادی می‌بخشد. بعلاوه این ماده غذایی منبع غنی از ویتامین B‌ است که به شما انرژی می‌بخشد. در عوض گوشت‌های مصرف آوری شده مثل همبرگر،‌ بیکن و سالامی و انواع سوسیس و کالباس‌ها مملو از چربی بوده و عامل ابتلا به امراض مزمن مثل سرطان هستند.

ایسنا