انتشار در ۳ اسفند ۱۳۹۰ و ساعت ۱۵:۱۹ ، تعداد بازدید: ۴۵

سندرم پای بی قرار نوعی بیماری حسی، حرکتی است که باعث گزگز شدن پا و پرش ناگهانی پاها در هنگام خواب می شود.

به گزارش سه نسل به نقل از باشگاه خبرنگاران؛ سندرم پای بی قرار یک بیماری مربوط به حس حرکت است، مبتلایان به این بیماری وقتی دراز می کشند احساس نامطلوبی در پایشان دارند گاهی حرکت دادن پاها حالشان را بهتر می کند اما تکرار این مسئله در طول شب، خواب و استراحت کافی را غیر ممکن می کند

این بیماری نوعی اختلال خواب نیز هست خواب شبانه این افراد مختل می شود و در نتیجه این بی خوابی، بی حوصلگی فرد در صبح نمود پیدا می کند.

*سندرم پای بی قرار چه علائمی دارد؟
معمولا علت روشنی برای این سندرم یافت نمی شود و اغلب این بیماری به طور خانوادگی دیده می شود گاهی بیماران کمبود آهن دارند که با تجویز آهن بهتر می شود، علائم این بیماری احساس سوزش، گزگز، و تیر کشیدن در هنگام خواب است.

*درمان سندرم پای بی قرار
اگر علائم خفیف باشد ایجاد تغییراتی در عادات و شیوه زندگی می تواند کمک کند و باشد از جمله عدم استفاده از سیگار مصرف الکل و کافئین ضروری است همچین خنک نگه داشتن اتاق خواب، ماساژ و پاها بهترین راه برای کم کردن علائم این بیماری است.

 برترین ها: گرچه آمار مستندی در این زمینه در دسترس نیست اما به جرات می‌توان گفت اصلی‌ترین علت مراجعه بیماران به مطب جراحان زیبایی بینی شکایت از دو چیز است: گوشتی بودن و قوزدار بودن بینی.جالب اینکه تقریبا تمامی این افراد تصور درستی از مشکل واقعی بینی خود ندارند و همین باعث می شودگاهی خواستهایی غیرمعقول از جراح خود داشته باشند. برای افزایش اطلاعات شما در مورد این دو مسئله بسیار رایج؛ پای صحبت‌های دکتر محسن نراقی یکی از جراحان برجسته و صاحبنام  جراحی  زیبایی بینی نشستیم. (درمان‌هایی که در متن تصویرشان را مشاهده می‌کنید توسط دکتر نراقی انجام شده است.)

---

تعریف بینی گوشتی و غضروفی

برخلاف نظر مردم، هر بینی که نوکش پهن بود بینی گوشتی نیست. پهن بودن نوک بینی ممکن است به دلیل رشد بیش از حد غضروف‌های بینی باشد، در حالی‌که پوست بینی ممکن است بسیار نازک باشد به حدی که ما از روی پوست شکل و آناتومی غضروف‌ها را می‌بینیم. این بینی دیگر گوشتی نیست بلکه غضروفی(استخوانی) است. در یک بینی گوشتی واقعی بافت‌غضروفی بسیار ناچیز و همه برجستگی ضخامت پوست است. نوک این بینی‌ها خیلی نرم است انگار هیچ غضروفی زیر پوست آن نیست. ولی بینی غضروفی حالت ارتجاعی بسیار زیادی دارد. جراحی هردوی این‌ها سخت است ولی نوع عمل آن‌ها با هم فرق دارد.

---

وقتی پوست نازک است

اگر نوک بینی پهن یا غضروف زیاد و پوست نازک داشته باشد عمل بینی بسیار مشکل خواهد شد. ما نمی‌توانیم از یک حدی بیشتر نوک بینی را جمع کنیم چون اگر یک دفعه بخواهیم نوک بینی را خیلی جمع کنیم پوست اضافه آمده و در نتیجه حالت چروک خوردگی روی پوست ایجاد می‌شود و بعد گودی و چاله روی بینی ایجاد می‌شود. در این بینی‌ها وقتی حجم غضروف کم شد باید زیر پوست لایه‌ای از بافت همبندی قرار دهیم که پوست تقویت‌شده و ناهمواری‌های سطحی غضروفی که روی آن کار کرده‌ایم را مخفی کند.

---

بینی گوشتی چیزی کم دارد

در بینی گوشتی، برخلاف تصور مردم که فکر می‌کنند بینی بافت اضافی دارد و باید از آن برداشته شود، بینی بافت کم دارد و باید به آن‌ها بافت غضروفی اضافه شود چون ساپورت غضروفی در بینی گوشتی کم است نوک بینی حالت افتاده و آویزان پیدا کرده است. درگذشته بافت گوشتی زیر پوست را خالی می‌کردند که موجب می‌شد ناهمواری‌های عمیقی روی بینی ایجاد شود. امروزه نه تنها بافت را کم نمی‌کنیم بلکه پیوندهای غضروفی در پایه بینی به‌کار می‌بریم. با این کار مثلث هرم بینی که به دلیل ساپورت ناکافی روی صورت افتاده و پهن شده، باریک‌تر شده و نوک بینی هم جمع‌تر می‌شود. برای این‌کار غضروف از تیغه بینی برداشته شده و به قاعده بینی پیوند می‌شود. تقویت پایه بینی موجب کشش نوک بینی می‌شود، بدون این‌که نیاز به دستکاری دیگری باشد.

---

نوک بینی نازک زیبا نیست

در تمام بینی‌های گوشتی سعی می‌کنیم از تیز کردن نوک بینی اجتناب کنیم، چون یکی از زشت‌ترین حالت‌های چهره تیز بودن بیش از حد نوک بینی است. نوک بینی باید کمی گرد بوده و پهنای قابل‌قبولی داشته باشد نه این‌که کنار نوک ۲ چاله گود ایجاد شود. تیزی نوک بینی غیرطبیعی است و اگر نوک بیش از حد جمع شود اینطور به‌نظر می‌رسد که پره‌ها بزرگ‌تر از حد عادی هستند. در صورتی که پهنای نوک و پره یک نسبت طبیعی با هم دارند و تقریبا سهم هرکدام ۵۰ درصد است. حالا اگر نوک زیاد جمع شود، پره خودش را پهن‌تر نشان می‌دهد.

---

بینی قوزدار

قوز بینی یکی از شایع‌ترین دلایل مراجعه بیماران برای انجام عمل زیبایی بینی است. بیمار با این شکایت که بینی من قوز دارد به ما مراجعه کرده و می خواهد قوز بینی‌اش را برداریم. ابتدا باید گفت ما ۲ نوع قوز داریم، واقعی و کاذب که باید از هم تفکیک شوند. بسیاری از بیماران قوز کاذب دارند. اگر ما یک قوز کاذب را با روش قوزهای حقیقی درمان کنیم هم بینی و هم چهره زشت شده و هم تنفس دچار اشکال می‌شود.

---

اصول زیبایی بینی

وقتی از نیمرخ نگاه می‌کنیم، در نیمرخ از نظر اصول زیبایی گودترین قسمت ریشه بینی(بالای بینی) باید در محاذات پلک بالا باشد. دوم این‌که زاویه‌ای داریم بین بینی و صورت. اگر از نوک چانه خطی رسم کنیم که از لب‌ها و قاعده بینی عبور کند و به پیشانی برسد، زاویه بینی با این خط باید حدود ۳۶ درجه باشد. در واقع این زاویه در اثر جلو آمدن پایه بینی ایجاد می‌شود.

---

از کجا بفهمیم قوز کاذب است؟

تشخیص قوز حقیقی و کاذب کار راحتی نیست ولی نکات تخمینی برای تشخیص این مسئله وجود دارد. اگر در نیمرخ گودترین قسمت بینی پایین‌تر از پلک بالا و مثلا در موازات مردمک است، قوز احتمالا کاذب است. این در بسیاری از دختران ایرانی دیده می‌شود. دیگر این‌که اگر قاعده(نوک) بینی را با انگشتان خود کمی به سمت جلو و بالا کشیده و در اثر آن پشت بینی صاف شود قوز کاذب است.

---

بینی زیبا، بینی قدرتمند

بینی زیبا، بینی‌ای است که پشت آن قوی و قدرتمند باشد. یک بینی سرسره‌ای اصلا چهره را زیبا نمی‌کند. مردم آسیای شرقی می‌آیند بینی‌شان را عمل می‌کنند تا پشت بینی پرتر بشود آن‌وقت ما می‌رویم بینی خود را قوس‌دار می‌کنیم. بسیاری از ستاره‌های بزرگ سینما بینی خود را عمل کرده‌اند ولی نتیجه جراحی آنقدر طبیعی از کار در آمده که محال است کسی بفهمد این بینی جراحی شده. چون بینی طبیعی است و حتی کمی قوز دارد. آن چیزی هم که آکادمی جراحان پلاستیک ایالات متحده به‌عنوان یک بینی زیبا تصویرکرده، یک بینی پر است نه یک بینی با پشت کاملا صاف یا فرو رفته.

---

بعد از جراحی پره پهن‌تر می‌شود

وقتی مقدار متعادلی نوک بینی جمع‌تر شد (چون ما به هیچ‌جه نباید به پره‌های بینی دست بزنیم) نسبت طبیعی پهنای بینی و نوک تازه ایجاد می‌شود. در بیمارانی که نوک بینی خیلی گوشتی یا غضروفی است این نوک آنقدر پهن است که تمام پره را پوشانده و اصلا پره قبل از عمل دیده نمی‌شود. در صورتی که در یک چهره زیبا از روبه‌رو باید ۵۰ درصد پره دیده شود. بنابراین وقتی بینی گوشتی را عمل می‌کنیم، پره باید بعد از عمل بینی نمایان‌تر باشد، نه این‌که کمتر دیده شود. این تفکر غلط است که حالا چون پره بعد از عمل نمایان‌تر شده باید کوچک‌تر شود. برخی می‌آیند و حالا پره‌ها را جمع می‌کنند که کار کاملا اشتباهی است و موجب می‌شود این دفعه نوک بینی پهن‌تر به‌نظر برسد. بنابراین نوک در حد متعادل جمع می‌شود و گرچه پره‌ها پهن‌تر به‌نظر می‌رسند اما چهره زیباتر شده و هدف هم باید همین زیباتر شدن چهره باشد نه کوچک‌تر شدن بینی. من بارها گفته‌ام کوچکی الزاما به معنی زیبایی نیست. در بینی باید همه اجزا خود را نشان بدهند، نه این‌که یک بخش را به خاطر سایر بخش‌ها آنقدر کوچک کنیم که تعادل ظاهری به هم بخورد.

---

بینی های بین‌المللی

 در هر جای دنیا بینی‌ها با هم فرق می‌کنند. بینی ایرانی با بینی اروپایی فرق دارد. بینی اروپای شرقی و غربی با هم فرق دارند. در مناطقی از اروپا ارتفاع قاعده بینی خیلی زیاد است یا در یونان و ایتالیا ریشه بینی خیلی پر است که به آن بینی رومی می‌گویند. حالا در ایران در اکثر مردم ارتفاع قاعده بینی کم است یعنی جلو آمدگی نوک بینی کم است(بیمار اصطلاحا under projected است) و ریشه بینی گودتر از حد عادی است. پس ۲ کمبود و نقطه ضعف در بینی‌های ایرانی وجود دارد. این ۲ مسئله موجب بروز قوز کاذب در بسیاری از بیماران می‌شود. طبعا بین ۲ فرورفتگی در بالا و پایین بینی پشت بینی محدب و قوزدار به‌نظر می‌رسد.

---

مطلق به معنای مطلق وجود ندارد

در اینجا ما با یک طیف سر و کار داریم؛ افرادی که مطلقا قوز کاذب دارند تعدادشان کم است. افرادی هم که مطلقا قوز حقیقی دارند هم تعدادشان زیاد نیست. اکثر افراد جامعه ما در وسط طیف هستند یعنی ترکیبی از قوز حقیقی و کاذب در آن‌ها دیده می‌شود. این تبحر جراح است که بتواند بخش حقیقی و کاذب قوز را از هم تفکیک کرده و با هرکدام مطابق شرایط خاص خودشان رفتار کند. اگر تمام قوز را حقیقی فرض کرده و بخواهیم همه آن را برداریم صورت زشت می شود. بنابراین در راینوپلاستی بینی‌های قوزدار، اول بینی و صورت آنالیز می‌شود. اگر قوز مطلقا کاذب باشد اصلا از آن برنمی‌داریم بلکه با پیوندهای غضروفی پایه بینی را تقویت کرده و گودی ریشه آن را پر می‌کنیم. یک نکته دیگر این‌که وقتی قوز کاذب بیمار برداشته شود معمولا بیمار دچار مشکل تنفسی می‌شود چون قوز کاذب وقتی قطع و برداشته شود اتصال غضروف‌های طرفی به تیغه بینی از هم جدا شده و ساختار بینی فرو می‌ریزد و راه تنفسی بسیار تنگ می‌شود.

---

بیمار که جراحی نخوانده!

شاید در نگاه اول چنین بینی‌ای قوزدار به‌نظر برسد. یک دختر نوجوان ۱۶ ساله که اصول آنالیز چهره را نمی‌داند. پس می‌آید و می‌گوید بینی من قوز دارد و این قوز را بردار. او از من زیبایی می‌خواهد ولی به این زبان می‌گوید که قوز را بردار چون فکر می‌کند با این کار بینی‌اش زیبا می‌شود. حالا آیا من که جراح زیبایی هستم باید به حرف این دختر خانم گوش بدهم و قوز کاذب را بردارم؟ اگر من جراح آنالیز چهره را بلد باشم هدفم را می‌گذارم بر زیبا کردن چهره و بینی، نه الزاما برداشتن قوز. جراح زیبایی باید این نقاط کمبود را برای بیمار تقویت کند. بیماران بسیاری هستند که قوز کاذب را برداشته‌اند. بینی صاف شده ولی بیمار می‌گوید صورتم زشت شده، حالت چشم‌هایم عوض شده و… این تغییر حالت چهره به دلیل این است که به‌جای تبعیت از قواعد آنالیز زیبایی چهره، کار دیگری انجام شده است.

---

قوزهای ترکیبی

اگر قوز ترکیبی از حقیقی و کاذب باشد قبل از این‌که بخواهیم چیزی از آن را برداریم ابتدا موقعیت ریشه (قسمت بالای) بینی و قاعده (یا نوک) بینی را اصلاح می‌کنیم. یعنی با پیوند قاعده(نوک) بینی را جلو آورده و گودی ریشه بینی را هم پر می‌کنیم و بعد اگر قوز باقی مانده بود آن‌وقت بخش باقیمانده را برمی‌داریم. مزیت این کار این است که بافت کمتری برداشته شده و بینی فرم طبیعی‌تری به‌خود می‌گیرد. در نتیجه شکل بینی در تناسب با صورت زیباتر به‌نظر رسیده و تنفس بیمار هم بهتر می‌شود.

---

راهنمایی بیمار

جراح باید وقت و حوصله به خرج دهد و با توضیح ساده آنالیز چهره بیمار را توجیه کند که مشکل برجستگی پشت بینی نیست بلکه افتادگی نوک و گودی ریشه بینی است. بدین ترتیب اغلب افراد متوجه شده و شرایط را می‌پذیرند، ولی این‌که صرفا به گفته بیمار توجه کنیم صحیح نیست، چون ممکن است توقعات بیمار غیرعلمی و مخالف اصول زیبایی باشد. جراحی بینی سلیقه‌ای نیست. کسی نمی‌تواند بگوید من می‌خواهم بینی‌ام دقیقا اینطوری یا آنطوری بشود. بهترین حالت برای هر بینی فقط یک حالت است نه چند حالت. این یک حالت، براساس نتایج آنالیز زیبایی صورت، امکانات بافت بینی و حفظ راه تنفسی بینی به دست می‌آید که در تمام دنیا اصولی ثابت و مشخص دارد.

انتشار در ۲ اسفند ۱۳۹۰ و ساعت ۱۰:۱۴ ، تعداد بازدید: ۷۶

دیابت به ویژه دیابت نوع دوم بیماری ای است که به صورت مستقیم با الگوی زندگی انسان مرتبط بوده و محصول زندگی مدرن است.

به گزارش سه نسل به نقل از سایت اینترنتی هلت می آپ، فقدان تغذیه مناسب، عدم کنترل مناسب روی تغذیه و بی تحرکی همگی از عوامل تشدید کننده احتمال بروز دیابت هستند.

سایت اینترنتی هلت می آپ در مطلبی ۱۰ نشانه مهم دیابت را اعلام کرده است که عبارتند از:

۱. افزایش غیرعادی تشنگی و تکرر ادرار

۲. گرسنگی افراطی

۳. کاهش ناگهانی وزن

۴. کاهش سرعت بهبود زخم ها

۵. خستی و تحریک پذیری غیرمعمول

۶. تار شدن دید

۷. خشکی پوست

۸. بی حسی و کرخ شدن دست ها و پاها

۹. افزایش عفونت های پوستی

۱۰. سردردهای مکرر

به گفته متخصصان؛ دیابت بیماری جدی است که حتی بیش از سایر امراض کشنده مثل ایدز و سرطان قربانی می گیرد و تنها راه مقابله با آن افزایش الگوی سالم در زندگی روزمره است.

انتشار در ۳۰ بهمن ۱۳۹۰ و ساعت ۱۷:۳۰ ، تعداد بازدید: ۸۱

به گزارش سه نسل به نقل از تبیان ، عضلات بدن شما نیز مانند دیگر اعضای بدنتان نیازمند تغذیه مناسب است. شاید ما خیلی از اوقات به اهمیت فعالیت مناسب عضلات در انجام کارهای روزمره خود واقف نباشیم …

گرفتگی عضلات

 
عضلات در حرکت دادن پاهایتان در حین راه رفتن، بالا بردن بازوهایتان جهت جابه‌جایی اجناس در قفسه‌ها و یا تکان دادن لب‌هایتان برای لبخند زدن و هزاران عملکرد دیگر به شما کمک می‌کنند.

عضلات بدنتان علاوه بر حرکت‌های ظاهری برای انجام بسیاری از دیگر عملکردهای ضروری بدنتان لازم هستند.

بدن شما دارای بیش از ۶۵۰ عضله است که حدود نیمی از وزن بدنتان را تشکیل می‌دهند.

 
کرامپ‌ها و اسپاسم‌های عضلانی

مطالعات نشان داده‌اند که برخی کمبودهای غذایی ریزمغذی‌ها و املاح خاص نظیر کمبود پتاسیم و کلسیم می‌توانند سبب کرامپ و اسپاسم عضلانی شما گردند. اگر شما از کمبود یک ماده معدنی رنج ببرید؛ ممکن است که دچار سختی و گرفتگی دردناک ماهیچه‌ها گردید. البته کمبود کلسیم یا پتاسیم وقتی حادث می‌شوند که شما برای مدت زمانی طولانی دریافت خیلی کم و یا عدم دریافت کلسیم و پتاسیم داشته باشید. اسپاسم‌های عضلانی وقتی حادث می‌شوند که عصبی که به عضله استخوان می‌رسد، آسیب ببیند. افزایش دادن دریافت پتاسیم و کلسیم رژیم غذایی‌تان می‌تواند به تخفیف اسپاسم‌های عضلانی، سختی و گرفتگی دردناک عضلانی و کرامپ‌های عضلانی کمک نماید.

 
ترکیب عضله

عضلات شما به موازات دیگر ارگان‌های مختلف بدنتان اساساً از پروتئین تشکیل شده‌اند. پروتئین کافی برای سلامت عضلات ضروری است. بدون پروتئین عضلات بازوها، پاها و بقیه نواحی بدنتان توانایی عملکرد مناسب و مطلوب را ندارد. پروتئین به ساخت عضله قلب شما، که یکی از عضلات مهم بدنتان است، کمک می‌نماید. وقتی که در حال توسعه و تقویت بافت عضلانی‌تان هستید؛ بدنتان جهت حمایت و حفظ عضلات فعلی و رشد عضلانی به پروتئین اضافی نیازمند است. عدم وجود پروتئین کافی می‌تواند سبب ضعیف و دردناک شدن عضلات شما گردد. ضعف عضلانی ممکن است به صورت‌های سوزش عضلانی در هنگام کار با عضلات و خستگی زودهنگام مشهود گردند.

 
انواع غذاهای مفید

به طور کلی توصیه متخصصین تغذیه بر آن است که غذاهای غنی از کلسیم، پتاسیم و پروتئین برای تسکین دردهای عضلانی مفید هستند.

غذاهای غنی از کلسیم شامل محصولات لبنی، شیر سویای غنی شده با کلسیم، کلم و کلم پیچ، و لوبیاهای پخته می‌باشند.

غذاهای غنی از پتاسیم شامل موز، گوجه‌فرنگی، چغندر، آب پرتقال، سیب‌زمینی، لوبیای سویا، اسفناج، سیب‌زمینی شیرین و ماست کم‌چرب (تهیه شده از شیر کم چرب) می‌باشند.

غذاهای غنی از پروتئین شامل گوشت‌های قرمز عاری از چربی، ماهی، ماکیان، حبوبات از جمله عدس و لوبیا، مغزها و غلات کامل می‌باشند.

 
استفاده از مکمل‌ها

ممکن است مصرف برخی از مکمل‌ها در جهت تخفیف و بهبود دردهای عضلانی مفید باشند. برای مثال ممکن است استفاده از مواردی نظیر منیزیم، کلسیم، کراتین و غیره به تسکین دردهای عضلانی برخی افراد کمک نمایند.
مطالعات نشان داده‌اند که برخی کمبودهای غذایی ریزمغذی‌ها و املاح خاص نظیر کمبود پتاسیم و کلسیم می‌توانند سبب کرامپ و اسپاسم عضلانی شما گردند

اما هرگز بر خلاف آن چه که امروزه مرسوم است توصیه می‌شود که سر خود مکمل‌ها را مصرف نکنید و با پزشک معالج خود مشورت نمایید. پزشک معالج یا متخصص تغذیه در صورت نیاز می‌توانند مصرف مکمل‌های مفید را برای شما تجویز نمایند.

 
احتیاط‌ها

اگر رژیم غذایی شما دچار کمبود سه ماده غذایی مذکور (پروتئین، کلسیم و پتاسیم) است؛ باید با یک متخصص یا مشاور تغذیه حاذق مشورت فرمایید. آن‌ها می‌توانند توصیه‌هایی پیرامون گنجاندن این مواد غذایی در رژیم غذایی‌تان را ارائه کنند و همچنین دستورات غذایی سالم برای تهیه غذاهای مغذی و حاوی این مواد را پیشنهاد دهند. متخصص تغذیه شما می‌تواند با پزشکتان در جهت تشخیص مقدار دقیق پروتئین مورد نیاز عضلاتتان همفکری و مشارکت داشته باشد. اگر مشاهده کردید که با اصلاح تغذیه همچنان درد و ضعف عضلانی شما پابرجا باقی ماند، این موضوع را به اطلاع پزشک معالجتان برسانید؛ چرا که ممکن است ناشی از علل دیگری به غیر از یک کمبود تغذیه‌ای باشند. در آن موقع انجام آزمایشات تکمیلی به تشخیص علت اصلی درد عضلانی کمک می‌نماید.